Op 21 december waren alle leden uitgenodigd voor een avond met Mariko Peters om met haar van gedachten te wisselen over de Kunduz-missie. Er waren 60 á 80 leden gekomen. Voorstanders van de missie, maar voornamelijk critici. Veel mensen hadden vragen over de beloftes van Rutte en of de fractie de stekker eruit ging trekken. Mariko beantwoordde de vragen bevlogen. Maar een echte gedachtenwisseling tussen leden en fractie werd het niet. Veel leden waren ontvreden over deze manier van verantwoorden van de fractie.

Op 5 december vergaderden zwaargewichten uit de hele wereld in Bonn over de toekomst van Afghanistan na de terugtrekking van buitenlandse troepen in 2014. Overigens zonder Pakistan, dat helaas wel één van de belangrijkste spelers is wegens zijn steun aan de taliban. Een dag vol sprookjes.

De Israëlische busmaatschappij Egged komt naar waterland. In Palestijns gebied maakt deze maatschappij zich medeplichtig aan apartheid. Om te protesteren tegen het feit dat deze maatschappij ondanks zijn collaboratie met apartheid zomaar in Nederland mag rijden gingen enkele activisten in Waterland de bus in. Naam van de actie: “Freedom riders” naar de gelijknamige actie in 1961 toen zwarte Amerikanen in de voor hen verboden blanke bussen stapten als onderdeel van strijd tegen racisme en apartheid.

De Kunduz-missie, die door GroenLinks aan allerlei beperkingen is gebonden, dreigt nu al, nog geen half jaar na de start, een andere inhoud te krijgen. De regering wil de missie uitbreiden. Niet doen, zegt het Aghanistan Initiatief, een groep leden en betrokkenen. De mandaatuitbreiding betekent opgeven van de eis dat we geen oorlogspolitie opleiden.

Op 10 november 2011 nam de Tweede Kamer op initiatief van GroenLinks Kamerlid Mariko Peters een motie aan die de regering verzoekt om te pleiten voor sancties tegen Iran en Syrië op het gebied van technologieën die gebruikt kunnen worden voor schending van de privacy en meningsvrijheid.

Op 8 september 2011 hield Kees Kalkman van VD AMOK een inleiding voor de Werkgroep Midden-Oosten. Kalkman is het niet eens met degenen die stellen dat de beweging in Libië iets anders was dan de bewegingen in Egypte en Tunesië. "Volgens mij is het eenzelfde beweging, deel uitmakend van de Arabische Lente, maar onder andere omstandigheden. De Arabische Lente zelf is een eerste hoofdstuk in een langdurig proces, een voortzetting van de Arabische nationale revoluties van na de Tweede Wereldoorlog, maar nu in een democratische fase, waar het vroeger ging om nationale onafhankelijkheid."

Stop het tweede bloedbad in Hama

Dat is de vurige wens van de Syrische Nederlanders die vanmiddag, op de eerste vrijdag van de Ramadan, in Den Haag demonstreerden. Net als in veel andere steden in Syrië en in Europa riepen ook zij om het vertrek van de Syrische president Bashar Al-Assad. Een bijzonder en ontroerend moment was het toen de Syrische mensenrechtenactivist Haitham Al-Maleh, die vandaag in Den Haag was voor overleg met het Internationaal Strafhof, zich bij ons voegde.

Verslag van 30 juni 2011, avond op partijbureau GroenLinks. Spreker is Rader Abdul Fattah. Hij woont in Nederland sinds 2004, studeerde geologie in Syrië en heeft een master aan de VU gedaan. Hij is zeer betrokken bij de opstand in zijn geboorteland en één van de initiatiefnemers van het Jasmijnplein in Rotterdam, waar Syriërs het verzet in hun land steunen en het nieuws volgen.

Hanny Wieles, secretaris van de werkgroep Midden Oosten, heeft de avond samen met Lilian Peters georganiseerd en interviewt Rader over de achtergronden en de actuele situatie.

Op het landelijke bureau van GroenLinks vond op dinsdag 19 april een publieksavond over Libanon plaats. Organisatoren van de avond waren Utrecht voor Palestina U4P en de Midden-Oosten werkgroep van GroenLinks.
Schrijver Arthur Blok - tevens docent Bedrijfscommunicatie en Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht - werd door Sharida Mohamedjoesoef geïnterviewd over de situatie in zijn geboorteland. Blok schreef daar verschillende boeken over, die ook in het Engels en Arabisch vertaald zijn. Er ontstond een boeiend tweegesprek.

Op woensdag 20 april kwamen de antwoorden op de 146 vragen die het parlement gesteld had nav de eerdere regeringsbrieven over de Kunduz-missie.
De regering maakt zich er makkelijk vanaf door veel vragen in clusters te behandelen en daar dan de helft helemaal niet van te beantwoorden. De gegeven antwoorden zijn soms verhelderend, maar roepen weer nieuwe vragen op. Wat betekent het bijvoorbeeld dat de 8-weekse basistraining in januari 2012 begint als een pilot?